|
Door Gudi van Alphen
Mijn eerste keer Drama en dans met de kinderen uit Matagalpa Gudi van alphen
Nadat rond november bekend werd dat het thema, het dier van dit jaar, de vlinder zou worden zijn de mariposas niet uit mijn gedachten geweest. Hoe ga ik dansen of dramatiseren rondom dit thema. Het leven van een vlinder (the circle of live) was een goede inspiratie. Ook houd ik van verkleden.
Een duik in mijn lapjesrestjesarchief leverde wat gordijnstof op en met behulp van ouders en collega‘s bouwde ik een hele luchtige lappenwinkel op. Na een aantal malen knippen, naaien, uithalen, weer knippen en passen was ik tevreden. Daarnaast leerde ik een aantal Spaans zinnen uit het hoofd. Zo kon ik het leven van de mariposa, huevo, oruga, crisalida, mariposa in beeld brengen. Daarnaast konden de kinderen naar bijbehorende plaatjes kijken.En..... heel belangrijk, Gonnie was (natuurlijk) bereid om het contact met de leerkracht te leggen en mijn "help'-signalen te beantwoorden. Met koffer en rugzak het lokaal in waar de kinderen verwachtingsvol binnenkwamen. We mochten in het net geopende nieuwe lokaal dansen; de bibliotheek. Sandra, de juf, las het verhaal voor en ik liet de foto's zien. Ik zag, dat op de stoelen die aan de kant stonden , een aantal groepsleden zaten met de camera in de aanslag. Dat is de laatste keer dat ik ze gezien heb want de kinderen keken naar me. ‘Mira mi, hace como yo......'. Ze gingen zitten, staan en bewegen en, vooral, lachen. Ze dansten als vlinders, maakten zich klein alsof ze een ei en een klein rupje waren. Stonden heel stil als tere poppen en dansten weer als vlinders. Het grote moment van verkleden was aangebroken. Plotseling ‘zag' ik de anderen weer, helpende handen vanuit alle hoeken. De kinderen werden vlinders en rupsen met antenas, alas en lenguas. Geweldig! Een schoon shirt, een vochtig doekje en wat water waren nodig voor de lichamelijke verfrissing. Deze belevenis is een parel aan mijn levensketting. Groet.
|