|
Door Marie-Jose Hendrickx

Maandag 27 april Na een week Matagalpa waarin Els en ik veel gezien hebben zijn we vanaf zondag gesetteld in het Hotelito in Esquipulas. Samen met de MBC groep (Midden Brabant College), en met Bert, Wilna en Wil zijn we een bezienswaardige club in dit vriendelijke rustige dorp in de bergen. Het voelt goed hier na de drukte van Matagalpa.

De jongens van het MBC hebben voor het hotel de mogelijkheid om te voetballen met de dorpsjeugd. En wij kunnen s avonds in het voortuintje van het Hotelito genieten van de invallende avond. Het was trouwens nog een heel gedoe om iedereen te voorzien van een slaapplaats. Er werd geschoven met bedden en uiteindelijk belandde Els bij de hoteleigenares op de slaapkamer en Steven in de huiskamer tussen de koffers. Maar goed we kunnen allemaal slapen in hetzelfde hotel. Het is duidelijk dat het leven op het platteland heel anders is dan in de drukke stad. We zien hier veel mensen die als vervoer een paard hebben. Op maandag gaan we meteen aan de slag in Los Pipitos. Dit is een oudervereniging van kinderen met een handicap. De MBC ploeg gaat onder leiding van Rob, Frits en Ed met frisse zin aan de slag. Ze zijn gekleed in de gesponsorde werkbroek en het werkshirt van de HaVeP uit Goirle. Bert en Wil versterken de groep en verlenen hand en spandiensten waar nodig.
Els, Wilna en ik leggen contact met Paula de directrice van schooltje voor de gehandicapte leerlingen om op woensdag op het schooltje een workshop "clownerie en poppen maken" te verzorgen. Terwijl wij afspraken maken is de werkploeg al flink aan het werk in Los Pipitos. Het begint lekker mee te zitten want we krijgen medewerking van de gemeente. We mogen gereedschap lenen. Al na 1 uur is het gebouw van Los Pipitos een ware bouwwerkplaats. Terwijl er gesjouwd wordt met pikhouwelen, schoppen, hark en kruiwagen om de achtertuin te cultiveren tot een echte speelplaats, staat Wilna al in het gebouw op de muren een tekening te maken, zodat we dat later samen kunnen in kleuren met verf. Dit is een grote wens van de mensen hier. Ook op de buitenkant van het schooltje wil Paula een schildering op de muren, een muralis. Dus voor Wilna nog veel werk aan de winkel. Ondertussen worden er banken en tafels gerepareerd, deuren en schoolborden geschuurd, een kast afgebroken om een nieuwe kast te maken en de w.c.`s onder handen genomen.
Het is zweten in de zon op de binnenplaats, al snel gaan de t-shirts uit. Als volleerde wegenbouwers wordt een start gemaakt met het ombouwen van de binnenplaats tot een veilig en vlak speelterrein waarop ze dan ook een schommel kunnen plaatsen. Zuchten, kreunen en veel blaren, maar de afspraak is tot 15.30u. gaan we ervoor en dat doen ze ook. De muurschildering binnen vordert goed. Na 1 dag is er een begin gemaakt met al het werk, maar als we 's avonds aan het eten zitten kan iedereen al voldaan terug kijken.
|