|
Door Toon Oomen
Bezoek aan de organisatie van de Blinden in Matagalpa, Luis Braille
Met een taxi naar de blinden, een onbekende rit in een onbekende wijk naar een voor mij onbekende organisatie. Wil wilde er zeker heen, omdat hij speciale belangstelling heeft voor het werk met slechtzienden en blinden. Wil is ook erg in de weer geweest om een speciale computer te regelen die een toepassing heeft voor blinden. Diverse contacten hebben hem daarbij geholpen.
Welnu, nu op bezoek. Juist de morgen dat we daar aankwamen, was een groep bezig "met een activiteit" zoals zij dat noemen. Het bleek dat we midden in een bijeenkomst, geleid door Senora Gloria, terecht kwamen, met als thema: "gender", de verhouding man vrouw in de organisatie. Maritza, een slechtziend meisje dat naast me zat, had het woord en zei, dat ze gelijkheid tussen man en vrouw erg belangrijk vindt, dat de rechten van vrouwen gerespecteerd behoren te worden. Ik vroeg:"Over welke rechten heb je het dan concreet?" Ze refereerde vooral aan het recht op onderwijs. Het blijkt dat de familie de blinde erg "in bescherming" neemt, niet naar buiten laat gaan en dat de blinde bijvoorbeeld pas aan onderwijs toe kan komen als iemand van de familie bereid is hem of haar mee te nemen naar school. Jorge uit Esquipulas nam daarna het woord en benadrukte op voor mij erg indringende wijze dat op school de blinde ernstig gediscrimeerd wordt, ze spotten met hem, ze laten hem soms expres tegen tafels en stoelen botsen. Het is een vorm van pesten dat de motivatie om verder te leren op de proef stelt. Hij vroeg zich af hoie de organisatie daarin kan ondersteunen. César -een wat oudere man, die volgens mij in het bestuur zit- hield een betoog, waarin hij het gender verhaal éénzijdig gericht is op de vrouw en te weinig de emancipatie van de man daarin meeneemt. Het gaat erom, dat er gelijke rechten komen voor zowel de man als de vrouw. Het deelnemen aan en besturen van activiteiten is een zaak van beide sexen, er moet sprake zijn van een gelijk participatie, met als doel: participatie van iederéén! Gender is iets groots. Het is belangrijk dat de vrouw -zeker ook de jongere vrouw- de gelegenheid krijgt en neemt mee te doen aan het organiseren van activiteiten en sensibilseren van de eigen familie wat betreft het probleem van de blinden. Op dit moment is de meerderheid die hier is en meedoet, man, omdat de omstandigheden niet gelijk zijn.
 "Wat moeten we nu als eerste doen?" Ervoor zorgen, dat vrouwen zich melden bij de organisatie, dat jonge vrouwen zich niet belemmerd voelen om mee te doen. De families van met name jonge vrouwen laten dat meestal niet toe, de familie weet te weinig van het leven van een blinde, ze respecteren de rechten niet of nauwelijks, het recht op informatie bijvoorbeeld omtrent wat zich in de maatschappij afspeelt, het recht op -ook sexuele- omgang met anderen. Zo weten veel jonge vrouwen bijna niets over hun eigen lichaam. Zoals gezegd, speelt de familie hier een centrale rol.
Wat zijn dus de doelen van de organisatie op dit moment? Het onder de aandacht brengen van "gender", het bereiken van jonge vrouwen om hen meer kansen te geven. Hier is de vraag hoe dat te realiseren cruciaal. Hierbij wordt gedacht aan het afleggen van huisbezoeken, direct contact met de familie. Radio berichten, reportages, interviews ondersteunen die bezoeken.
 Gloria voerde uitgebreid het woord. Ondertussen werd een koek en frisdrank uitgedeeld. Op verzoek onderbrak Gloria haar verhaal. Gloria kon namelijk niet zien dat eigenlijk alle aanwezigen het wel gehad hadden na zoveel praten. We praatten nog na met Mario en ruilden (uiteraard!) een kopje in het kader van het project van de Tilburg Cowboys. Wil en ik kijken terug op een boeiende ontmoeting met betrokken mensen met een handicap, die opkomen voor verbetering van hun situatie.
Toon Oomen
|
Reislog bewerken 
