|
Het is 30 april, goed dat iemand dat vanmiddag even meldde; hier gaat dat aan iedereen helemaal voorbij, geen haring zoals de traditie op de ambassade voorschrijft. Gewoon een zaterdag met heel veel nieuwe gesprekken, ervaringen, momenten, dat geldt in ieder geval voor mij persoonlijk.
Vanmorgen voordat iedereen wakker was, gingen Wil, Cil en ik op pad naar de UNAN, de universiteit in Matagalpa. Deze ligt aan de oever van de Rio Grande. We gingen er heen voor een gesprek met Franklin, de coördinator van de cursus, die Comite Mano Vuelta (CMV) samen met ANDEN organiseert.
Deze cursus is de “opvolger” van het beurzenproject. Het is een activiteit voor Anden-leden, die graag een bijscholing wilden. Franklin praat ons bij over de inschrijving, hoe ze beginsituatie van de deelnemers bepaalden, nl. en soort “instaptoets”, over de docenten, de organisaties etc.
Er zijn vijf bijeenkomsten van 36 lesuren, ze krijgen les van ervaren docenten in diverse “vakken”, zoals Spaans, Rekenen/wiskunde, Psychologie, Didaktiek. Op 6-7-8 mei vindt de derde sessie plaats. Er zijn 36 deelnemers, ze zijn “supergemotiveerd” vertelde Franklin –leuk om te horen! Ze pakken het heel serieus aan. Ook de werkwijze tijdens de lessen/colleges geldt als “praktijkvoorbeeld”, d.w.z. a/ aansluiten bij de aanwezige kennis, deze activeren, b/ daarna toevoegen van nieuwe inzichten en c/ vervolgens de toepassing in de praktijk.
Daarnaast hebben de studenten een studiebelasting van 72 uur buiten de lessen, een niet geringe taak naast hun gewone werk op hun respectievelijke scholen.
We maakten ook afspraken over vrijdag a.s. wanneer Gonnie en Doortje c.s. hun workshow geven tijdens deze cursus. Gelukkig hadden we met drieën een workshop meegemaakt, zodat we wisten waarover het hadden. Het was een inspirerende bijeenkomst op de Pabo van Matagalpa: ondanks de zeer jonge leeftijd van de jongens en meisjes, die de workshop bijwoonden, werd het een boeiend en zoals gezegd “inspirerend” geheel met een grote diversiteit aan activerende werkvormen. Deze bijdrage leek Franklin ook heel goed passen in de cursus. We maakten ook (hernieuwd) kennis met Julieta, de docent Psychologie.
Tot slot vertelde Franklin over zijn nieuwe ambitie , nl. de cursus een soort vervolg geven middels het willen publiceren in boekvorm van alle ervaringen zowel van de deelnemers als van de docenten die zoal aan de orde gekomen zijn nog komen en dan naast het theoretische, zeker ook de praktische. Hij werkt aan het concretiseren van dit ongetwijfeld dappere plan.
Na dit gesprek ging ieder zijns weegs.
In een mailtje vroeg Marian foto’s te maken van fietsende Matagalpinos. Nou, dat was boffen: vandaag vond er een wielerwedstrijd plaats, rond het park Ruben Darío. Dus daar schoten Cil en ik onze –naar ik hoop- prachtige plaatjes.
Daarna wilde ik deze morgen ook nog een ondernemer interviewen, enkele foto’s nemen van bedrijfjes en naar de kapper. Het uitwerken van dat interview duurt dan weer veel langer dan ik dacht en hoopte.
Vanavond gaan we naar het Cultureel Centrum. Daar treden vrouwen uit Guatamala op in een theaterstuk. Het wordt vast erg interessant…..
Toon Oomen
|
Reislog bewerken 
