|
Het is stil in het hotel. Ik blijf nog met 4 mannen over.(Frans, Henk, Wil en Stijn) Toon en Cil zijn naar Nederland. Wies, Gerda, Elly, Gonnie en Doortje zijn naar Granada en Ometepe. We hebben goede weken gehad met veel onvergetelijke ervaringen die je op deze reislog hebt kunnen lezen. Het was steeds dringen om iets op de log te mogen zetten.
Toch is lang niet alles verteld. We hebben ook korte bezoeken afgelegd naar mensen of organisaties die belangrijk voor ons zijn en die vele mensen..
die hier geweest zijn wel zullen kennen.
We waren in het “geboortebos”. Wat een prachtig stukje Matagalpa. Hier worden ieder jaar bomen geplant. Een project van de gemeente Tilburg, in samenwerking met de stedenband. Zowel in het Noorderbos in Tilburg als hier op de ‘Calvarieberg’ jonge bomen bij de geboorte van nieuwe stadsgenootjes.
Net voordat we vertrokken en tijdens ons verblijf hier zijn 2 collega’s oma geworden. We konden het niet laten…Wij hebben voor de kleinkinderen een boompje geadopteerd in dit mooie bos. Dit was voor ons heel een speciaal moment!
Dan naar de Hormiguitas. Een opvangcentrum voor straatkinderen. Eerst met een paar kinderen en de escuela movil naar de vuilnisbelt maar daarna zijn we bij hen gebleven om te kijken naar en te praten over de nieuwe werkvormen waarover wij workshops hebben gegeven. We mochten daarvoor naar de bibliotheek in het gebouw. Wat een schitterend lokaal. Zo mooi, zo uitnodigend om daar te lezen of te praten of een spelletje te doen. Tal van kinderboeken lagen zo voor het grijpen voor de aanwezige kinderen. Prachtige muurschilderingen rechtstreeks overgenomen uit prentenboeken. Heel veel mooie illustraties. Een geweldige sfeer!
Wat doen ze daar toch prima werk!
Met Cil en Frans naar de Casa Materna geweest. Een opvanghuis voor hoogzwangere vrouwen die niet in de stad wonen maar wel snel naar het ziekenhuis moeten als ze gaan bevallen. Daarom komen ze een paar weken voor de bevalling naar het Casa Materna. We werden weer hartelijk ontvangen door doña Jeronima. We brachten koffers mee van Els en Mieke vol met kleren en operatiehandschoenen. Ze waren er ontzettend blij mee. Ook gebreide kleertjes uit Tilburg werden bewonderd en worden aan de jonge moeders als cadeautjes meegegeven als ze met hun nieuwe kind teruggaan naar hun woning in de bergen rond Matagalpa. Nu in deze periode worden het echte ‘moederdagcadeautjes’.
Ook een bezoek aan Don Mateo kunnen en willen wij niet overslaan. Het is wel een zware, steile tocht om er te komen. Don Mateo heeft vroeger als klusjesman in het hotel gewerkt. Hij is nu 80 jaar. Een prachtige man op een schommelstoel onder een bavariakratje (van stof gelukkig) Van wie zou hij dat kratje gekregen hebben. Hij zegt zelf: de bandito paloma!!!
Flor werd deze week 30 jaar. We zijn met een paar mensen op bezoek gegaan met een grote taart. Flor is zwaar lichamelijk en geestelijk beperkt (o.a. blind) maar herkent Frans iedere keer weer. Mooi om te zien en om te horen. Steeds als wij er komen blijkt ze in bed te liggen. Moeder haalt haar er uit en zet haar bij Frans op schoot. Tot voor kort ging ze overdag naar de Familias Especiales, maar om de een of andere reden is dat gestopt. Dat betekent dat ze de hele dag in haar bed ligt. We gaan kijken of we er achter kunnen komen waarom dat zo is.
We hebben nog een paar dagen om Josefa en Ligia nog een keer te bezoeken, om Marina te ontmoeten, om op bezoek te gaan bij Alejandro Castillo, nog een keer naar de Sordos en niet te vergeten naar Soccoro Pineda, de “moeder”van Gé.
Dan zit deze indrukwekkende reis er voor ons op. Tal van ervaringen die ons nog tijden zullen bijblijven.
Mayke.
|
Reislog bewerken 
