Hoogtepunt van ons jubileumjaar lag bij de viering op 10 oktober in zaal 16. Maanden geleden hadden Ingrid van den Hout, Wil Boonman en Toon Oomen de voorbereiding ter hand genomen. Een prima locatie werd vastgelegd en een uitstekende partner werd gevonden om het inhoudelijke gedeelte van de feestdag mede vorm te geven. (klik op  de foto om nog meer foto's te zien van de viering)

LA Chispa, het grootste Nederlandstalige magazine over Latijns-Amerika zegde haar medewerking toe aan het houden van een talkshow. Normaliter komt LA Chispa met nieuws, interviews en reportages over recente ontwikkelingen op het gebied van ontwikkelingssamenwerking. De voorbereidingsgroep vond hen bereid een talkshow onder de titel 'Stedenband; knellend, passend of op de groei?' te helpen vorm te geven. De groep met Toon, Ingrid, Wil, Marian, Corine en Miranda had echter nog meer ijzers in het vuur. Er moest een grote reünie komen voor iedereen die in de voorbije 25 jaren betrokken zijn geweest bij het werk van de Stedenband met Matagalpa. Van bouwploeg tot boekenmarkt; van onderwijsreis tot Cuenta Conmigo. Er werd volop gebrainstormd over de versiering van de zaal, de uitnodigingen, een warme maaltijd, een power-point met beelden van 25 jaar stedenband, de bijdrage van de Tilburg Cowboys, de caravan van Hettie, de documentaire van Jesse en tal van andere ingrediënten voor een prachtig feest. Ik pretendeer niet volledig te zijn in dit verslag. Het is mijn ervaring van een memorabele zaterdag in oktober van 2009, het jaar waarin de activiteiten van vele vrijwilligers en personeelsleden, betrokken bij Tilburg en Matagalpa een zilveren randje kregen. Rond half twaalf meld ik me in zaal 16 en krijg meteen de opdracht om spandoeken in de grote zaal te gaan ophangen, gelukkig met een van de organisatoren, die precies wist waar de attributen een plaats moesten krijgen. Er heerste een gespannen sfeer. ‘Komen de sprekers op tijd?’ ‘Hebben we voldoende licht en werkt de geluidsinstallatie?’ ‘ Is er nog koffie?’ ‘Zouden er wel voldoende gasten komen?’ Wie heeft het cd’tje met de power-point-presentatie?’ ‘ Waar hangen we de foto’s van het koffiekopjesproject?’ De uren tot de start van de Talkshow vliegen voorbij, dat zult u begrijpen. maar alles was op tijd in orde, de gespreksleidster had alles in de hand, deelde met routine de lakens uit. Buiten legde Hettie de laatste hand aan haar geweldig mooie vogelnest, een publiekstrekker die al van verre aan de bezoekers duidelijk maakte waar ze moesten zijn. Van alle kanten kwam men naar het Tilburgse Carré om deelgenoot te worden van de festiviteiten.

 Mensen van de bouwploeg van 1984, collega´s van andere stedenbanden in en buiten Tilburg. Deelnemers aan reizen naar Matagalpa. Jongelui die als stagiaire in onze zusterstad werkten. Como No-lezers en donateurs. Vrienden van Matagalpa. En natuurlijk niet te vergeten: onze gasten uit Matagalpa, leden van het Comité Mano Vuelta, Elena Marenco en Manuel Márquez. Kortom een grote groep mensen die afkwam op het aantrekkelijke programma dat startte met een talkshow, op vakkundige wijze geleid door Maja Haanskorf van LA Chispa. Op een wijze waarop Mathijs van Nieuwkerk nog jaloers zou zijn, nodigde ze gasten aan haar tafel uit om het thema ‘Stedenband: knellend, passend of op de groei?’ met haar en met elkaar te bediscussiëren. In de zaal werden de debatten met grote belangstelling gevolgd. De inleiding door fotograaf Piet den Blanken maakte veel indruk op de aanwezigen. Zijn foto’s, van zijn zeer persoonlijke commentaar voorzien, brachten menigeen in Nicaraguaanse sferen. Een prima keuze om met hem een talkshow te beginnen. De discussies die aan tafel werden gevoerd, werden afgewisseld door bijzonder passende muziek van gitarist Thomas van der Zwan. Achtereenvolgens gaven de directeur van het LBSNN, Ronald van der Hijden en Kees Hudig, anders-globalist hun meningen over de toekomst van stedenbanden. Het werd een theoretisch verhaal, waarbij de rollen van Wereldbank, globalisatie en Minister Koenders de revue passeerden. Aan de tweede tafel werd het thema wat dichter bij onze eigen praktijk benaderd. Lian Smits van Kompaan en de Bocht alsmede bestuurslid Anneke van Luijken en Miranda, de coördinator van de stedenband, belichtten de rol van vrijwilligers in het geheel. Als intermezzo las Marjo Frenk een heel persoonlijke ervaring voor. Haar column beschreef haar deelname aan de bouwploeg van 1984, waarbij kleuterschool La Chispa werd gebouwd. Het gaf een prima sfeerbeeld van de eerste jaren van de SSTN. Ook Gon Mevis, wethouder van Tilburg en vriend van Matagalpa, gaf zijn visie op de toekomst van stedenbanden, weliswaar niet in levende lijve, maar via het grote beeldscherm. Bij de laatste ronde van de talkshow was het de beurt aan de jeugd. Karin Vennix, docent ROC Tilburg, Marije Krijgsman, psychiatrisch verpleegkundige en vrijwilligster bij Cuenta Conmigo, Jesse van Venrooij, cultureel werker, filmmaker en Wendy Sprangers, ex-student ROC Tilburg gaven hun ervaringen met het werk van de stedenband en discussieerden over de perspectieven die er daarbij zijn voor jongeren. Conclusie was dat stedenbanden wel een wat stoffig imago hebben, dat nodig verfrissing behoeft. Gelukkig dat er de laatste jaren zoveel jongeren vanuit Tilburg en omgeving kiezen voor deelname aan reizen, stages of vakanties naar Nicaragua en ook naar Matagalpa. De middag was voor mij een aangename start van een boeiende feestdag. Tijdens het napraten in het café van Zaal 16 was er volop lof voor de Talkshow. Inmiddels was de feestzaal van Zaal 16 behoorlijk gevuld met mensen die waren gekomen om vrienden van vroeger en nu te ontmoeten, met hen bij te praten over herinneringen, te kijken naar foto’s uit voorbije tijden, samen een glas te drinken, plannen voor toekomstige activiteiten in het kader van de stedenband te bespreken. Geanimeerd is een term die daarbij van toepassing is. Rond zes uur stond Corine Goesten met twee koks van Resto Van Harte klaar om voor de aanwezigen een heerlijke maaltijd te serveren. Een prestatie van formaat. Geweldig lekker, gallo pinto met kip… Het werd zelfs wat passen en meten met schone soepkoppen, waarvoor ondergetekende, samen met André nog ouderwets tussendoor aan de afwas moest beginnen. Na het eten maakten de aanwezigen zich op voor de première van de documentaire van Jesse van Venrooij. 

Tevoren werden we nog door wethouder Gon Mevis gefeliciteerd met ons 25-jarig bestaan. Na de speeches van Gon en ondergetekende werd met alle aanwezigen geproost op de toekomst van de Stedenband. Daarna ging het richting grote zaal van Zaal 16. Alles stond daar al klaar om ons de eerste vertoning van de documentaire ‘Caras de Matagalpa’ te presenteren. Jesse heeft in het voorjaar van 2009 in het kader van zijn studie enkele videoproducties gemaakt die een goed beeld geven wat de Stedenband Tilburg-Matagalpa betekent voor de Matagalpinos. Thematisch sluit hij daarbij aan op onderwijs, gezondheidszorg en milieu. Vooral het verhaal van Gerald was voor mij indrukwekkend. Veel positief commentaar werd na afloop gegeven. Terug in het café werd de draad van het gezellige samenzijn met vrienden voortgezet. Dat duurde voor een behoorlijk aantal tot middernacht. Voor mij was de viering van ons jubileum op deze wijze onze club meer dan waardig. Een groot compliment voor het welslagen is op zijn plaats voor Ingrid, Toon en Wil, maar zeker ook voor de medewerkers van het kantoor: Marian, Francine, Jolanda en Miranda. Zeer bedankt voor het vele werk van jullie om van dit jubileumjaar iets moois te maken.

Frans Couwenberg, voorzitter