Veel Nederlanders denken dat Nicaragua een klein Midden-Amerikaans staatje is op de landbrug tussen Noord- en Zuid-Amerika. Maar met 120.000 km² is het land bijna vier keer zo groot als Nederland, al telt het maar 5,6 miljoen inwoners.

Meer dan veertig jaar

stond Nicaragua onder het dictatoriale bewind van de familie Somoza. Na een langdurige en bloedige burgeroorlog kwamen in 1979 de sandinisten aan de macht. Daaraan kwam in 1990 een einde, toen de sandinistische partij (FSLN) de verkiezingen verloor. Na ruim 15 jaar liberaal bewind, is op dit moment de sandinist Daniel Ortega weer president.

Bevolking

De bevolking bestaat voor 69% uit mestiezen (kinderen geboren uit relaties tussen de oorspronkelijke Indianen en de Spaanse kolonisten), 17% is blank, 5% is van Indiaanse afkomst en 9% van Afrikaanse afkomst. Het land is overwegend rooms-katholiek en men spreekt er Spaans. Aan de oostkust wordt, naast inheemse Indiaanse talen, in hoofdzaak Engels gesproken. Ongeveer driekwart van de bevolking kan lezen en schrijven.

Zoals elders in Latijns-Amerika kenmerkt de samenleving zich door een smalle toplaag van rijken en een brede basis van armen. De armoede is aanzienlijk groter op het platteland dan in de steden. Nicaragua is het armste land van Midden-Amerika. Er zijn daarom mensen die hun heil (tijdelijk) elders zoeken. Hoofdbestemming is Costa Rica.

Geografie en bestuur

De 92 leden van het Parlement van Nicaragua vertegenwoordigen de vijftien regio's en de twee autonome gebieden die het land rijk is. Deze laatste twee (Atlántico del sur en Atlántico del norte) liggen in het oosten van het land aan de Atlantische kust, met onder andere de steden Bluefields en Puerto Cabezas. Het oosten van het land bestaat uit tamelijk ondoordringbaar tropisch regenwoud, terwijl in het westen bergen domineren.